СЕРПІП-СЕРПІП

lat:

күшпен, екпінмен өзінен әрі итеріп-итеріп тастауды бейінелейтін етістік сипаты. 


Көз алдында шумақталып тұрып қалған көк түтінді қолымен серпіп-серпіп жіберді (Д.Исабеков. Таңд. шығ., 1, 40).