3КӨЛЕГЕЙЛІ —
сын. Көлегейлеп тұрған; күн түсірмейтін . Көлегейлі түтінді ол көз алдынан ұшыраған, Сол қолымен сәл сермеп, бет алдынан ысырған. Байқауымша, осыдан сәл-сәл ғана қысылған (5,45). ...
5КӨЛЕГЕЙЛЕ —
ет. Бір нәрсені қалқалау, бүркемелеу . Әбіт оң қолын қабағының үстіне апарып, көлегейлеп көкке қарап, біраз тұрды да, қораға кіріп кетті (4,199). ...