5ТУМА —
зат. сөйл. 1. Туыстығы жақын, аталас адам, туыс. Күйеу жігіттің әкелері мен жанашыр тумалары да жетті (Ә.Кекілбаев, Дала.). Оқудан келген жас жігітті әуелі ағайын, тумаларына апарады (Ә.Нұрпейсов, Қан ...
6ТУМА —
сын. Тумысынан бар, жаратылысынан қалыптасқан, туғаннан. Сап алтындай жарқылдаған тума таланттың өзіне біреу ықпал етпесе, жарып шықпайды (Қ.Боқаев, Өнерпаз.). Планетамыздың табиғи тума қасиеті бей ...