4ТӨБЕ —
зат. 1. Топырақтан, құм-қиыршық тастан үйіліп қалған тақиядай ғана дөңгелене біткен биіктеу, дөң жер. Жылқыны аңдып ұры жүр, Әр төбенің тасында. Ой көзімен қарасаң, Қойдан жылқы асыл ма? (Абай). Сонда ...
6ТӨБЕ —
зат. 1. Бастың ең үстіңгі бөлігі. Біреудің екі қызы төбелеріне бір-бір жәшік жеміс көтеріп, қалаға сатуға келе жатыпты (Ы.Алтынсарин, Шығ.). Мырзаштың дәл төбесінде теңгедей жерінде шашы жоқ (С. Ер ...
7ТӨБЕ —
зат. жерг. Малды сойып, жіліктеп бөлісіп алудағы халық өлшемінің түрі. Бір жылқыны 12 төбеге бөледі. Солтүстік аудандағы тұрғын қазақтары сирақ десе, біз төбе дейміз (Қазақ тілі. аймақ. сөздігі). Бала ...