фары - SOZDIKQOR.KZ

Іздеу нәтижесі

Сұраныс бойынша 3 нәтиже табылды

1 ФАРЫЗ — зат. көне. Парыз. Бақ қонып, аруақ орнап, дәулет бітіп, Түсірдің мал фарызын Мекке барып (Назым). Мектеп, медреселерде ешқандай дүниелік ғылым-білім, ана тілі, қазақ әдебиеті сықылды пәндер оқытылмай, ...
2 Фарыз уәжіп — көне. Міндет, парыз жүк. Қазақша киім киіп сөйлегенмен, мойныңнан фарыз уәжіп бір түспейді (М.Дулатов, Шығ.). ...
3 ПАРЫЗ, ФАРЫЗ — (ар. фарз فرض) 1. Борыш, міндет. Бәріне көніп келдік сіздің үшін, Сізге де қарау парыз біздің үшін («Әбуғалисина, Әбілхарис». Дастандар, 1990). Жатпаққа парыз болды салған төсек, ... Г. Мамырбекова. Қазақ тіліндегі араб, парсы сөздерінің түсіндірме сөздігі. – Алматы. 2017. –658 б.