1ШАЛҒЫН —
зат. 1. Қалың өскен көкорай биік шөп, шабындық. Шұрқырап жатқан жылқының,Шалғыннан жоны қылтылдап. Ат, айғырлар, биелер Бүйірі шығып, ыңқылдап (Абай, Тол. жин.). Көк шалғын айналасы, сырты сабат, Шыра ...
4ШАЛҒЫНДА —
ет. Шалғынға жайылу. «Тозғындаған аққуды шалғындаған қаз қуар» болмаса екен деуші едім (Ж.Ахмади, Жүрек қартайса..). ...
5ШАЛҒЫНДЫ —
сын. Шалғыны мол, шалғын қалың өскен. Кентау қаласы адам күшімен көп ағашты, көк шалғынды қалаға айналған (Ә.Шәріпов, Алыс.). Қопа − кең шалғынды, жылып аққан мол сулы, мөлдір бұлақты және тауға қарағ ...