4ШАН —
зат. 1. кәс. Ағаштан не металдан жасалған үлкен бөшке. Жігіттер балыққа толы носилкаларды көтеріп әкеліп, шаландадағы терең шандарға төгіп жүр (Ә.Сәрсенбаев, Толқында.). Аяқ астында көлкіген балық шыр ...
5ШАН —
ет. Айтылған сөзге нану, сену. Таң асырып шаптырды, Жолдасына шана алмай, Шешесіне бақтырды (Қамбар батыр). Қанша айтсам да маған еш шанбай қойды (Қаз. тілі. аймақ. сөздігі). ...