Іздеу нәтижесі

Сұраныс бойынша 42 нәтиже табылды

  • 1 ШЫҢЫ — ет. Беку, қатаю. Бұл сөзді алғаным жоқ, қосқаным жоқ, Кейін айтам деді ғой көп істерді. Жағдайы шыңымаса, босаған жоқ, Келуі маған солай берді (Көдек Байшығанұлы Маралбаев, Өлеңдер). ...
  • 2 ШЫҢЫЛ — зат.1. Бір заттың екінші затқа соғылғандағы шың ете қалған, шыңылдаған дыбысы. Өлеңіңнен қақтығысқан қылыштың шыңылы, көп тұяқтың дүсірі естіледі, жусан исі еседі. Ондай өлең-жыр Шығысқа жат (Ә.Әлімжа ...
  • 3 ШЫҢЫРА — е т. Сыңғырлау; шырқау. Ерке күлкі шағылған күмістей… шыңырап көтеріледі (Т.Ахтанов, Дала сыры). ...
  • 4 ШЫҢЫЛДА — ет. Шың-шың етіп дыбыс шығару. Сағындық Омармен көріскенде, құлағы ш ы ң ы л д а п, алқымына бірнәрсе тығылған секілденіп, көпке шейін үндей алмай үнсіз отырды (Б.Майлин, Шығ.).  ...
  • 5 ШЫҢЫЛДА — ет. Шың-шың еткен дыбыс шығару . Жалаңаяқ самал жүр сай-салада, Шыңылдаған шыңдар бір қайсар аға. Бұлдыраған бұлақтар – бұйығы іні, Жасыл өңір, жалпақ жаз – жайсаң Ана (1,197). Қасқа бұлақ тастан ... Б.Қалиев, Ж.Түймебаев, Ш. Құрманбайұлы, С.Исакова. "Мұқағали тілі" сөздігі. – Алматы, 2017
  • 6 Шыңырау — (Ақт., Ойыл) шырқырау, шырқау, сыңғырлау. Ерке күлкі күнге шағылған күмістей... Шыңырап көтеріледі (Т. Ахт., Дала., 292). ... Қазақ тілінің аймақтық сөздігі /Құраст. Ғ.Қалиев, О.Нақысбеков, Ш.Сарыбаев, А.Үдербаев және т.б. – Алматы: «Арыс» баспасы, 2005. - 824 б.
  • 7 ШЫҢЫРАУ — зат.1. Құмды, шөлейт жерлерде тереңдігі 100 метрге дейін қазылған құдық.,, Су шыққан құдық екен шыңыраудан, Кіші емес топырағы дөмпіш таудан. Етікке белбеуменен шылбыр жалғап, Су алды айламенен әлдеқа ...