1ШҰҢҒЫЛ —
сын.1. Түбі тостақтау, шұңқырлау (аяқ, табақ). Үлкен шұңғыл табаққа етті толтыра турап әкелді (Ә.Шәріпов, Сахара.).Әлден уақытта, қайыңның безінен өзі ойып жасаған, түбі шұңғыл үлкен аяққа мөймілдеген ...
3ШҰҢҒЫЛАН —
зат. Шұңқыр, шұқыр.Оның көз алдында кешегі қарақоңыр сазды қопа бірте-бірте жоғалып, орнында үлкен көлдің аймағындай көлемде дөп-дөңгелек шұңғылан пайда бола берді (Ж.Жұмақанов, Мен жұмысшымын.). ...
4ШҰҢҒЫЛДА —
ет. Шұңғыл ету, шұңқырлау.Тоқаштың ортасын шұңғылдап, варенье салады («Мәдениет және тұрмыс»), ...
5ШҰҢҒЫЛША —
үст. Шұңғыл сияқты, шұңғылданып.Кең маңдайлы, жар қабақтау, шұңғылша біткен өткір көзді, талдырмаш, тікшелеу, келбетті келген қызыл шырайлы, бүркіт мұрындау, қиылған қара мұрты бар, орта бойлы қаратор ...
6ШҰҢҒЫЛДАН —
ет.1. Шүңірею.Оспанның қабағы шұңғылдана түсіп жүдеп-ақ қалады (М.Рахметбердиев, Үкілі сай).Көз кейін шегінгендей шұңғылданаАларып айналады әлсіз ғана (Д.Еркінбаев, Шығ.).Шұңғылдана біткен көгілдір кө ...