1ҚАРҒА —
зат. 1 . зоол. Тұмсығы дөрекілеу , қара немесе ала түсті, уақ жәндіктермен қоректенетін, үлкендігі орташа дала құсы. Басына орнап қара түнек, Тұнжырап қалар қара бақ. Қар тілеп әлде қан тілеп, Қар ...
2ҚАРҒА —
зат. Қарта (карта) ойынының қара түсті бір тораны (маст). Су сұраса, сүт берген, айран берген, Қартайып қалыпсың-ау, қайран жеңгем! Қарғаның валетіндей едірейіп, Қасыңа мына біреу қайдан келген? ( ...
3ҚАРҒА —
ет. Біреуге қарғыс жаудыру, нәлет айту . Қарға оларды, тау мен тас, қарға оларды, қара орман, Фашизм – ұлы ғасырды уландырған арам қан! (1,242). Елден безген есерсоқ, соқпа құрғыр, Арыстандай айбат ...
7ҚАРҒАМ —
зат. эмоц. Баланы, жасы кішіні жақсы көру, еркелету кезінде қолданылатын, «қарағым», «қалқам» д.м.-лы ілтипат сөз . Бізді қойшы, біздің күн таяу қалды, Күш кетті, әл таусылып баяулады. Көліктерің тұр ...