қора - SOZDIKQOR.KZ

Іздеу нәтижесі

Сұраныс бойынша 299 нәтиже табылды

1 ҚОРА — Maл қамауға арналған орын, жай. ... Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі. - Алматы: "Сөздік-Словарь". 1997.- 368 б.
2 Қора — ат. көне. Қомағай, ашкөз, тоймас. Атың қора болса, берді құдай, қатының қора болса, ұрды құдай (Қаз. мақал). ... Б.Қалиев. Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі. Алматы, 2014. - 728 б.
3 ҚОРА — з а т. 1. Қабырғалары ағаш, қамыс не саманнан қаланып, төбесі жабылған, мал қамауға арналған орын, жай. Бір күні таңертең көршісі Қожаның есегін сұрап келеді. – Барып өзінен сұрап келейін, көнсе – ... Қазақ әдеби тілінің сөздігі. Он бес томдық. 10-том. / Құраст.: М.Малбақов, Н.Оңғарбаева, А.Үдербаев және т.б. – Алматы, 2011. -752 б.
4 ҚОРА — з а т. ж е р г. Шеңбер. Шаңырақтың қорасын құрамай жасайды (Қазақ тілі. аймақ. сөздігі) ... Қазақ әдеби тілінің сөздігі. Он бес томдық. 10-том. / Құраст.: М.Малбақов, Н.Оңғарбаева, А.Үдербаев және т.б. – Алматы, 2011. -752 б.
5 ҚОРА — (Ақт., Ырғ.) қотан, ауылдағы қой жататын ашық жер. Жаздыгүні қойды қораға иіреді (Ақт., Ырғ.). ... Қазақ тілінің аймақтық сөздігі /Құраст. Ғ.Қалиев, О.Нақысбеков, Ш.Сарыбаев, А.Үдербаев және т.б. – Алматы: «Арыс» баспасы, 2005. - 824 бет
6 ҚОРА — (Гур., Шев.) шеңбер. Шаңырақтың қорасын құрамай жасайды (Гур., Шев.). ... Қазақ тілінің аймақтық сөздігі /Құраст. Ғ.Қалиев, О.Нақысбеков, Ш.Сарыбаев, А.Үдербаев және т.б. – Алматы: «Арыс» баспасы, 2005. - 824 бет
7 ҚОРА — [ир. خروس ] з а т. 1. Тауықтың еркегі, әтеш. Үнсіз жатқан ана мен қасірет шеккен жас қыздар таңғы қораздың қышқыруын да есітті (М.Әуезов, Абай жолы). Тынымсыз шақырған қораздардың да үні өшкен ... Қазақ әдеби тілінің сөздігі. Он бес томдық. 10-том. / Құраст.: М.Малбақов, Н.Оңғарбаева, А.Үдербаев және т.б. – Алматы, 2011. -752 б.