ет. сөйл. Өрекпі.

Мадинаның жүрегі өрікпіп, аяқ-қолы қалтырап, күту, қуану, қобалжу сезімі қатарласып әуре-сарсаңға түсеріне сөз жоқ еді (К.Юсупов, Қарашадағы көктем).

Өрікпіген жүрегі алып ұшып, үркектеп, лүп-лүп етеді (М.Сүндетов, Ескексіз қайық).

Взводтың жабыла атқан оғынан өрікпіп келе жатқан тау солдаттарының беті қайтып қалды (Т.Ахтанов, Қаһарлы күн).