lat: ÓRLEÝİT
зат. Шамалы өрлеу жер.
Байтал таулы жерге келген соң, өрлеуітке шыға алмай әбден қалжырай бастады (I. Жансүгіров, Шығ.).
Шудың жағасындағы ұзынша өрлеуіттен шоқыта шығып, Қабыл аттың тізгінінен тежеді (Ә. Қалдыбаев, Қос тентек).
Мына жақ салғаннан өрлеуіт екен. Бұлар бірден ағаш арасының теңге шұбар көлеңкесіне тап болды (Ө.Қаанхин, Құдырет).