2. зат. Қыста қатып қалған өзен, көлдің мұзын ойып жасалтан суат.

Алты адам ақ тон киген айдын мұзда,

Оқушым, тұр ап-айқын алдыңызда;

Үкіні алдына ала ойып қойған

Алдынан ауларын кеп салды жаза (Т.Жароков, Шығ. жин.)

Қыста үкі ойып немесе суат жасап та, ірі қараны, еркек малды осыдан суара беретін (Ө.Қанахин, Жер бас.)

Әбді бір рет шүңейттің шеттеу жерінен үкі ойып мал суарыпты (С.Әлжіков, Дала)