ІЛІМ

lat: İLİM

1. зат. 1. ескі кіт. Білім, оқу.

Күйіме жер түбінен күй келеді,

Бұл күн бе, одан арғы күн келеді.

Зорға өліп, зобалаңмен өткіземіз,

Ілімді кейінгілік күңде алады (Қабан жырау, Алтын қазық).

Іліммен байтақ елге басшы болған,

Алаштың ал жадыңа, ұлы-қызын! (О.Шораяқов, Шайыр.).

«Ол ілім ашар өмір жаңалығын,

Білдірер дүниенің даналығын.

Езілген еңбекшіге елестетер

Алдағы алатұғын таң анығын (О.Шипин, Дастан.).

Қайғы шығар ілімнен,

Ыза шығар білімнен.

Қайғы мен ыза қысқан соң,

Зар шығады тілімнен (Абай, Тол. жин.).

2. Табиғи құбылыстың белгілі бір саласы жайындағы теориялық қағидалардың жиынтығы.

XIV-XVI ғасырларда техниканың күшті дами бастауына байланысты ілім де өрлей бастады (К.Әбдіғапаров, Қызықты физ.).

3. Оқу, орта білім.

Қарапайым күрішшінің ілімі көпке тарап, өмірден орнықты орын тепті (С.Мыңжасарова, Замандас.).

4. Әдіс, бір нәрсе туралы толық түсінік.

Өзінің жұмыс ілімін алып, әбден сірніккен жәрдемші екенін әлден сездіре сөйлейді (Ә.Нұрпейісов).

Бұрынғылардың аңқаулықпен дүние ілімдеріне жете алмай істеген істерінің кем тар болған жерлерін біздер жазылған қағаздардан оқып... («Егемен Қазақстан»).

5. спорт. Спорт жаттығуларының нәтижелерін іске асырудың жолдары, түрлері мен тәсілдемелік негіздері.