ар. зат. Әлем .

Толықсыған тұла бойың шыбық па екен, тал ма екен,

Бейнең сенің баяу атқан жазғы шұғыла таң ба екен,

Күлкің сенің шашылған нұр, сезің кәусар, бал ма екен,

Бұл ғаламда сенен артқан, сірә, біреу бар ма екен!? (1,213).

Үйіп-төгіп басыма, жұбанышым,

Бүкіл мына ғаламның қуанышын,

Жарамасаң, жүрегім, жарылып кет,

Қуанышым алдында кінәлісің (2,150).