од. Адамның көңіл-күйін, есіркегендігін білдіретін сөз .

« Алда , пұшайман бишара-ай! Момын сорлының өзінше дерті бар екен ғой. Жақсы көреді екен ғой Зияшты» (4,161).

«Баласын күтіп жатыр... Алда , шер жүрек ана көкірегі-ай!» – дейді отырғандар (4,171).