ет. 1. Аймақта (өлкені) кезу, шарлау .

Аралап жердің жүзін шарласам да,

Алматым жүрегімде әрқашанда.

Арылмас Алатаудан ән қашанда,

Аспанның жұлдызына самғасам да (2,270).

Жанарым, қарап үлгер мына маңға,

Көрсін деп жаралғансың тірі адамға.

Тау-тасын, орман-көлін аралашы ,

Құлаған құзы жоқ па, дін аман ба?!

Қарап қал, қарап үлгер мына маңға (2,183).

2. Ары-бері жүріп, сейіл құру .

Жай ғана көңілде жоқ қалағаным,

Кешкілік бақты ұзақ араладым .

Өбісіп те өлісіп екеу отыр.

Өтіп кеттім, бұрылып қарамадым (2,241).

Атқанда таң бозарып алтын арай,

Аралап өсімдікті жүрдім талай.

Ашығы сүттен аппақ жалғыз түп гүл,

Алдымнан болды пайда әлдеқалай (1,13).