lat: ARQA
зат. Адамның, жан-жануарлардың ту сырты, жотасы .
Қимыл сайын майысып бос буының,
Асылып тұр арқаңа қос бұрымың.
Құла бесті құлағын тіге қалды,
Қыз көрмеген мақұлық, осқыруын! (1,176).
Қандай сый тартсам екен, аға, саған,
(Білмеймін, жараспай ма, жараса ма?!)
Ешбір сый таба алмасам, аға, саған
Аппақ тонын – атамның тәбәрігін,
Жүзге кел деп арқаңа жаба салам (1,210).