БЕЙІЛ

lat: BEIİL

зат. сөйл. Пейіл . Тұңғиықтан тұңғиыққа байыппен ол самғайды, Самғайды да, салауатпен сапар жолын жалғайды, бетке соққан жел ғана тек бейілімді алдайды (5,82).