зат. жерг . Мата, кездеме, шүперек.

Ақ бұйымға орап алғанда, Құндаққа қойды таңып сап. Жып-жылы суға салғаныңда, Денемді əбден арулап (Шəкəрім, Шығ., 187). Кіндікті кесіп тастамағы, Жас өмір сүйтіп қиылған. Ақ бұйымға орай бастамағы, Кебінің сондай бұйымнан (Бұл да, 188).