ет. 1 . Бір нәрсенің адам денесіне кіруі, батуы .

Етті ме дарыған оқ мезі?

Біртүрлі самарқау бопты өзі.

Жабыңқы тәрізді, қарашы,

Жалтылдап тұратын от көзі (1, 110).

Төрт-бес төбет қаппады, таламады,

Рақмет иттерге, бағалады.

Иттің тісі жүрекке дарымады ,

Дарығаны – шұбар ат тағалары (1,245).

2 . ауыс. Бір нәрсенің бойдан орын алуы, қонуы, сіңуі .

Құмына да қазақтың құт дарыған ,

Құмы да оның құлдықтан құтқарылған.

Аңқаң кеуіп қалмайды баяғыдай,

Жүзгендердің түбінен сүт табылған.

Құмына да қазақтың құт дарыған (2,351).

Ағажан, жылы сөзің – дәрі маған,

(Дәрігердің шипасы дарымаған !).

Ағажан, жан екенсің жаның адал!

Ит екем ақ-қараны танымаған (3, 203).