зат. сөйл. Тозақ .

Атқарып селін дозақтың .

Қазаның қайнап қоятын,

Момақан жерді мазақ қып,

Шығарған тілін жай отың (2,298).

Кісі өлтіргіш қарақшылар, жара салған пендеге,

Ақылдарын ашу жеңген баукеспелер өр кеуде,

Зәрін татпақ дозақтың мынау сыртқы белдеуде (5,53).