Қорқыныш кірді, әлсіздік басты.

– Е, шырағым, өлмейтін өмір, сынбайтын темір жоқ.

Әжеңді аттандырдың бұл өмірден.

Жасын өзіңе берсін, – дегенде, қойныма жылан кіріп кеткендей денем суып сала берді (4,133).

Денем суып , әлсіздік басқан мені; сол жайды,

Сұрама менен, оқушы, сөз бұл жерде болмайды,

Керек емес көп еңбек жазу үшін ондайды (5,161).