Ашуға мінді, ыза кернеді, терісіне сыймады.

…Найман етін сыртына теуіп шертіп келеді (М.Әуезов, Шығ.).

Нұрман  етін сыртына теуіп, зәрін шашып, жақсылықты жер-көкке сыйғызбайтын болып, әке-бабасынан бері қарай боқтай бастады (М.Әуезов, Шығ.).