ФАРЫЗ

lat: FARYZ

зат. көне. Парыз.

Бақ қонып, аруақ орнап, дәулет бітіп,

Түсірдің мал фарызын Мекке барып (Назым).

Мектеп, медреселерде ешқандай дүниелік ғылым-білім, ана тілі, қазақ әдебиеті сықылды пәндер оқытылмай, тек діни сабақтар; араб тілі, ислам дінінің фарыз-қағидаларын өткен (“Қ.Ә.Т.”).