сын. Жамылғысы жоқ, еш нәрсе жамылмаған . Адам ата сияқтанып, ертеңгі алаң-елеңмен, Ағаштардың аясында сеп-сергек боп келем мен. Даусымды есті, жақын кел, үңіл маған, ұстап көр,

Мамықтайын алақанмен сипай бергін, көнем мен.

Жанай өтсем, шошыма сен, жамылғысыз денемнен (3,293).