ет. 1. Бір істі істеуге шамасы жету, қажеттілікті өтеу .

Көз салдым өмір тереңіне,

Құлашым жетсе дүние көлеміне.

Әлпештеп мені өсірген – Ұлы Отан,

Жарасам сол Отанның керегіне (1,13).

Тыңда, балам! Тыңда, күнім!

Болуға жара қолқанат.

Кәрі апаң, сәби інің – Барлығы саған аманат! (1,18).

2. Бураның күйіне келіп, келеге түсуі .

Қарт аяз – жараған ақ бура Айқара шудасын жапты да,

Құлай кеп қисайды.

Кім білсін, Горкадан тыныштық тапты ма? (1,129).

3. Дұрыс (жөнді, орынды) болу, д.м .

Орақ мұрын, қыр маңдай,

Маңғаз жігіт жүр бүгін.

Өзі ұстап тұрғандай Туған жердің түндігін. Сақтап қалса, жарады ,

Азаматтың тірлігін,

Сәби шақтың бірлігін (1,211).

Армандаймыз, аңсаймыз, қиялдаймыз.

Мына думан өмірге сыя алмаймыз.

Бос қиялмен өтпесек жарар еді,

Көктемеген егінді жия алмай біз (2,82).