сын. 1. Жараланған, жарақаттанған; жарасы бар .

Жаралылар , Жаралылар . Жаралылар , жандарды балақұмар.

Жаралылар , жаралы жетімдерге пана –бұлар (3,275).

Шашылған дәнді тауысып,

Кептерлер самғап жөнеді.

Жаралы кептер жабысып,

Қорегін жерден тереді (2,205).

2 . ауыс. Қайғылы, қасіретті, мұңды .

Мен дағы өлең жазбаймын ермек үшін,

Ермек үшін немесе өлмеу үшін.

Жазсам, жазам жырды мен, жасырмаймын, Жаралы жүректерді емдеу үшін (2,379).  

Балғын шақтың бейқам назын, өкпесін, Сезбейөзің, мені жаралы еткесің,

Менің атым сызылған соң санаңнан,

Белімнен сен бір-ақ аттап өткесің (4, 27).