ЖЕРІК

lat: JERİK

зат. 1 . Екіқабат әйелдің астың белгілі бір түріне аңсары аууы, құмартуы .

Демалсаң етті, нсіне сонша желіктің?

Тентегім менің... түсінесің бе... жерікпін .

(Түсіне алмағам, жерікті қашан көріппін) (1,255).


2 . ауыс. Бір нәрсеге құмарлық, құштарлық .

Өзің жоқ қанық сырыма,

Өтермін жасып, бұғына.

Қашаннан жерік қара жер,

Жесірдің қайғы-мұңына (3,167).