lat: Jeldiń óti.
Желдің ызғарлы дәл беті; тұсы.
«Ақиық» аталатын тау бүркіттері, жұмыртқасын аңғарлы қардың үстіне, желдің өтіне салады дейді (С.Мұқанов, Мөлдір махабб.).
– Малшыларға амандаспай өтуге болмайды. Олар жердің шетінде, желдің өтінде жүр (С.Мәуленов, Жұлдыз.).
Бірде – баяу, бірде екпінді суық желдің өтіне бетін беріп асықпай кетіп барады (Ә.Тарази, Құйрықты жұлдыз).