lat: KÚIİP-JAN
ет. 1. Ысу, күю, жану.
Бата алмай күл болуға бір-ақ сөніп,
Тек өлмей, ыстық отқа күйіп-жанам (1,66).
Тау артына күйіп-жанып күн батты.
Ауыл үстін елең-елең түн жапты (1,82).
2. ауыс. Дене қызуы көтерілу.
Бала жатыр төсекте күйіп-жанып,
Баласының ана отыр күйін бағып.
Қайдағы бір қатыгез, сұрқай ойлар,
Миын қарып барады, миын қарып (2,173).