КҮЙІП-ЖАН

lat: KÚIİP-JAN

ет. 1. Ысу, күю, жану.

Бата алмай күл болуға бір-ақ сөніп,

Тек өлмей, ыстық отқа күйіп-жанам (1,66).

Тау артына күйіп-жанып күн батты.

Ауыл үстін елең-елең түн жапты (1,82).

2. ауыс. Дене қызуы көтерілу.

Бала жатыр төсекте күйіп-жанып,

Баласының ана отыр күйін бағып.

Қайдағы бір қатыгез, сұрқай ойлар,

Миын қарып барады, миын қарып (2,173).