КУӘ

lat: KÝÁ

зат. Болған істің ақиқатын растаушы, соған айғақ болушы.

Әне тұр соған куә жарқабағың,

Жағалап сонда жүріп зарлағамын.

Мейірбанды әкемнен мені айырған

Өлім еккен соғысты қарғағамын (1,59).

Сен куә , Аршалы сай,

Сол түні мен, Аққуға тұзақ салып өлтіріп ем.

Сол түні неге мені аяп қалдың?

Жаңадан ауызданған бөлтірік ем (3,189).