сын. ауыс. Көңілі орнында емес, алаңдаулы .

Үңіледі ол. Телміреді.

Телміреді аймаққа.

Көк буалдыр, көңіл кермек , тіл тістеулі, ой – ботқа.

Бір жолаушы бұрқыратып қара жолдың тозаңын,

Ен далада еркін жортып бара жатыр қай жаққа? (2,261).

Айтайын арызым бар, аға, саған,

Көңіл – кермек , бой – күйез тамашадан.

Ақымақпын, кей-кейде арыма мен,

Өз қолыммен күйені жаға салам (2,361).