зат. 1. Белгілі жұмысты атқарушы, істеуші.

Анау қансырап жатқан жігіт елдің боздақтарын көгендеп, ақ патшаның әмірін орындаушы болыс Әлібек еді (Ғ.Мұстафин, Қарағанды).

Юрий бұл істе тікелей басқарушы, орындаушы, жүзеге асырушы – басты тұлға екенін аңғарып қалдық (Береке бастауы).

2. Ән, өлең-жыр, дастан, әдеби шығарманы айтушы, таратушы күй шертуші, рөлде ойнаушы.

Айманов, Өмірзақов секілді орындаушылары болғанына да дән риза болатын (I.Омаров, Серпін).

Бізге жеткен ауыз әдебиеті нұсқаларының көркемдік күш-қуаты тікелей орындаушылық қабілетіне байланысты. Сондықтан ғылымда орындаушы тұлғасына зор мән беріледі (Әдебиеттану. термин сөздігі).