мат. Табиғаттағы немесе техникадағы қозғалысты сипаттайтын дифференциалдық теңеулердің қозғалушы жүйеге қатысты тұрғысынан тұрақты көрінісі.

Қозғалушы системаға тиіп кеткен азғантай ғана ауытқу, оны бұрынғы қозғалысынан тіпті әрі тайдыруы мүмкін. Егер ұйытқу тиіп кеткеннен кейін қозғалушы системаның бұрынғы орны барлық уақыттың ішінде сәл ғана өзгерсе, онда мұндай қозғалушы системаны орнықты система дейді (О.А.Жәутіков, Жаратылыстану. матем. ролі).