2зат.көне. Бір нәрсенің бөлшегі, бөлігі, тармағы.

Бикеш ханым, көңілі жарым аңдасаң, Интернатта екі бірдей баласы, Сол сәбилер ойлайтыны әрқашан, Екеуі – оның жүрегінің парасы (М.Хусаин, Мен дала.).

Отыз параға бөлінетін құранның қари сыдырта оқып «тарауы» сайын бесеуін бітіріп тастайды (С.Мұқанов, Менің мект.).