[франц. portrait]зат.1.өнер. Бейнелеу өнерінде: кескіндеме, мүсін, графика, фото өнерінің басты жанрының бірі.

Негізінен суреткер портретті өз тұстастарынан тікелей натура арқылы бейнелейді (ҚСЭ).

Сәтбаевтыңпортреттері ішінен маған ең ұнайтыны суретші Николай Гаевтің қолдан салған бейнесі (Қаныш аға).

Жақсы-ақ екен бүгін де Етсін атаң сәл сабыр, Сен саларсың түбінде Портретімді ең тәуір! (Ғ.Қайырбеков, Көнсадақ).

2.әдеб. Көркем әдебиеттегі кейіпкерлердің түр-түсінг кескін-келбетін, жүріс-тұрысын суреттеушілік. Нағыз шынайы портрет пен күнделік тірлік, тұрмыс ұғымындағы портретпроблемасы жан-жақты талқыға түсті (Біздің Мұхтар).

Сырбай әуендерінің тағы бір зор қасиеті – тарихи адамдардыңпортретін көркем теңеулермен аз сөзге көп мағына сыйғызып беруінде (I.Омаров, Серпін).

Жазушы осы трагедиялық көріністі бейнелеуде үлкен шеберлік үлгісін танытып, Көксерек портретінің соңғы бояуын жағып, шеңберді тұйықтаған (Р.Нұрғалиев, Күретамыр).