зат. жерг. Ақан ау.

Ертеде, жас кезінде, жаз бойы талай дауылдарға, қыс бойы қорқаймен ығысқа ұшырап, Бакуден шығыпты (С.Хайдаров, Теңіз самалы, 31).

Солтаң басқан бишара əке болса, қыс қорқай, жаз жəркеуде қазақорыстардың ақаны мен ауында жүретін (Бұл да, 87).