СУҒАР

lat: SÝǴAR

ет. сөйл. Суар.

Малды уақтылы суғарып тұрған жақсы (С. Бақбергенов, Адам.)

Біреулер кетпен шауып, егін суғарып жүр (Ғ. Тәшімбаев, Қос жүрек).

Сусыз егін не шықсын,

Суғар, шыда азапқа.

Дәмін алып ел ұқсын,

Сонда ұмтылар тамаққа» (Ш.Құдайбердиев, Шығ.).