ШӨБІР

lat: SHÓBİR

сын. Өзімшіл, өзінің қатесін көрмейтін (адам).

Өзінен ешбір кемшілік көрмей, қата таппай, өзіне-өзі риза болып, мәз болып жүретін адам зор адам емес, шөбір адам болады (М.Жұмабаев, Шығ.).