ШІРКЕУ

lat: SHİRKEÝ

зат. көне. Ұятты болған кезде бетті қалқалап көрсетпей тұратын жапқыш, бетперде.

Соқыр, қисық болса да,

Бай ұлында шіркеу жоқ.

Неше мырза болса да,

Жер солқылдап тұрса да,

Кедейден басқа шіркін жоқ (Алдаспан).