ШҰБАР

lat: SHUBAR

зат. Ара-арасында ойдым-ойдым жайылымы бар бұталы өріс; қырат, дөңес.

Есенейдің төрт қос жылқысы «Қаршығалы» шұбарына жақындай келіп, қапталдай төніп қалып еді (Ғ.Мүсірепов, Ұлпан).