зат. Бөренені тіліп әзірленетін екі жағы тегіс, жұқа ағаш, құрылыс материалы.

Қап, бәлем, бір қылармын саған» – депті,

Тақтайды ашуланып және тепті.

Ол келмесе суалып қалмаймын деп,

Қонағын ертіп алып аңға кетті (Ш.Құдайбердиев, Шығ.).

Жас баланы арбаға салып сүйреу – қазақтың бір қате жұмысы.Тақтай арбаның ішіне жаман көрпеге оратқызып баланы салып алып, 6–7 жасар балалар: «Мен ағамның қаракер атынша шабамын» деп тұрып арбаны дүрілдеткенде баланың не жаны қалады? (М.Жұмабаев. Шығ.).

Үшеуі мұны көріп қалды тоқтай:

Жапанда жазуы бар неткен тақтай?!

Жазылған оқып көрсе, сөзі мынау:

«Болсаң бол, ей, жолаушы, бұл бұлақтай!» (М.Дулатов. Шығ.).

Терең ғып тағы біреу бір көр қазған,

Басына тақтай қағып, жазу жазған:

«Өлімнен құтылмайсың, қашқанменен,

Мынау көр – сенің көрің, Қорқыт жазған!» (М.Жұмабаев. Шығ.).