ТҰНШЫҒУ

lat: TUNSHYǴÝ

1. Тұншық етістігінің қимыл атауы; ауа жетпеу, дем ала алмай қалу.

Көпірден көрінбестен өте шықтық,

Тарттық тауға қалған соң бір шырыш нан.

Көзден жас жерді қимай ыршығанмен,

Қуандық құтылғанға тұн шығудан (Д.Еркінбеков, Шығ.).

2. мед. <грек. sphyxis тамыр соғуы> Қанда оттек жетіспеушілігінен көмірқышқыл газының көбеюінен болатын адам өміріне қауіпті патологиялық жағдайы.

Тұн шығу әртүрлі жағдайларға байланысты, мысалы, жүрек, бронхы демікпесі кезінде, тыныс жолына бөгде заттар түскенде, электр тогымен зақымданғанда, т.б. пайда болады (ҚҰЭ).

Алқына тұн шығу жүрек ауруымен сырқаттанатын адамдарда болып тұрады (Шопан сырласы.).