Тепе

lat: Tepe

зат. жерг. Қи, уатылған көң. Қалған тепені де есек арбаға тиеп, қораның сыртына айнала берген кезде шағылдың қиясынан түйе жетелеген аттылы баздың аузына қарай бұрылды (К.Ахметбеков, Ақдала, 2, 202).