1 зат. сөйл. Ру.

Сұрасаң ұруымды Қаракесек,

Досымнан дұшпаным көп қылған өсек (Ақын жырлары).

Тұқымға, ұруға жіктелуден байлар ғана пайда көреді (С.Сейфуллин, Шығ.).

Әйгерімді айттырған жер Мамайдың өз ұруының бірі екен (М.Әуезов, Абай жолы).