з а т. Лаж (амалы, айласы, мүмкіндігі). Тарыққанда көргендей, Бибісара, Бағдатгүл Ылажың не тағдырға, Жетімдікке көнгендей (Базар жырау). Мұндай елден бойың тарт, Мен қажыдым, сен қажы! Айтып-айтып өтті қарт. Көнбеді жұрт, не ы л а ж? (Абай, Тол. жин.). Көрмей-білмей алдың ба о басында. Соған душар болыпсың он жасыңда. Құдай салса жүзіңе ы л а ж қанша, Қас қылмайды қасқыр да жолдасына (Күйкентай).