1ОТЫРҒЫЗ —
ет. 1. Бір жерге, орынға жайғасқызу, құйрық басқызу. Әскері Қарауыл өзенінің бойында жатып, он екі рудан он екі кісі «Хан» деген үлкен биіктің басында ақ киізге Шыңғысты отырғызып хан көтерген (Абай, ...
7ОТЫРҒЫШ —
зат. Ағаштан т.б. жасалып, отыруға лайықталған зат, орын; орындық. Жолбарыс бірнеше аласа отырғыштар жасаған екен (Қ.Жұмаділов, Соңғы көш). Оспан екеуі төргі бөлмедегі ұзынша тақтай отырғышқа қатар жа ...