Іздеу нәтижесі

Сұраныс бойынша 85 нәтиже табылды

  • 1 Сынық — сын. Күн суықтығының бəсеңденуі, аяз ызғарының қайтуы. Бүгін күн сынық екен (Өнер алды., 36). ... Б.Қалиев. Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі. Алматы, 2014. - 728 б.
  • 2 СЫНЫҚ — 1зат. 1. Адамның, малдың сүйегінің сынған, қираған, мертіккен жері. Малда болатын сынықты, сондай-ақ оның буынының шыққанын салу, халық тәжірибесінде үлкен орын алған (X.Арғынбаев, Қаз. этногр.). Сыны ...
  • 3 СЫНЫҚ — 2сын. 1. Быт-шыт боп сынған, қираған, күйреген. Киіз үстінде бетін шаң басып жатқан сынық айнаны көзі шалды Жазираның (М.Сүндетов, Ескексіз.). Оразбай осы үйдің шаң басқан сынық әйнегінен сығалады (С. ...
  • 4 СЫНЫҚ — зат. Бір нәрсенің сынған жері, бөлшектенген бөлігі . Сапар үйіне бармастан бұрын әуелі Марусяға тырнаның сынығын емдетіп, содан соң Бизаққа әкесінің айтқанын жеткізді (4,185). Бабадан қалған құмыра ... Б.Қалиев, Ж.Түймебаев, Ш. Құрманбайұлы, С.Исакова. "Мұқағали тілі" сөздігі. – Алматы, 2017
  • 5 СЫНЫҚ — сын. 1 . Сынған, екіге бөлінген, жараланған . Не таптың сол бір арадан, Қарасаң етті шамаңа. Сынық та қанат шағалам, Отырсаң етті жағада (3,111). 2 . ауыс. Жүзі жабырқаңқы, қабағы қатыңқы . Мен ... Б.Қалиев, Ж.Түймебаев, Ш. Құрманбайұлы, С.Исакова. "Мұқағали тілі" сөздігі. – Алматы, 2017
  • 6 СЫНЫҚСУ — қ.атау. Сынықсы-у. – Сол сынықсу дегенің менің қолымнан келер ме екен? деп өзім де қорқып келем (Ғ.Мүсірепов, Ұлпан). ...
  • 7 СЫНЫҚСЫ — ет. Әдепті болғансу, сыпайысыну. Ол кейде мүләйім пішінде боп, сынықсып, кішік болып келеді (М.Әуезов, Әр жыл.). Ол өзі сен деген соң «сіз» деп сынықсымады (3.Жәкенов, Таң.). – Мен бақыр қайда кетуші ...